وصیت نامه شهید «عباس خانکاه»:
در وصیت نامه شهید «عباس خانکاه» آمده است: تا آخرین قطره خونم سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد، با خداوند پیمان می بندم که در تمام عاشوراها با حسین (ع) همراه باشم و سنگرم را ترک نکنم.
به گزارش نوید شاهد از کرمان، شهید «عباس خانکاه» دوم ‌آذر 1349، در روستاي ‌حسين‌آباد از توابع‌ شهرستان كهنوج چشم به‌جهان گشود. وی تا پايان‌ مقطع‌ راهنمايي درس خواند و به ‌عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. سرانجام در بيست وچهارم خرداد 1367، در شلمچه بر اثر اصابت تركش به‌شهادت رسيد. 

وصیت نامه شهید «عباس خانکاه»: تا آخرین قطره خونم سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد

به مرور وصیت نامه شهید «عباس خانکاه» می پردازیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود فراوان بر یگانه منجی عالم بشریت حضرت صاحب الزمان و با سلام و درود بر نائب بر حقش حضرت امام امت و با سلام بر راست قامتان حریم الهی.

پدر عزیزم که با چه رنج و زحمتی مرا بزرگ کرده ای می دانم که چه رنجهایی درباره من کشیدی . آری می دانم که روزها برای آن هوای گرم [...] مشغول کار بودی تا شاید بتوانی نانی برای من بیابی. پدرم مرا عفو کن من می دانم که چقدر تو را اذیت و آزار داده ام.

چه بدیهای که به تو نکرده ام، پدرم من تاب و توان آتش دوزخ را ندارم و از تو می خواهم به حسین قسمت می دهم که مرا عفو کنی. مادر عزیزم که مهر و محبت تو مرا به سوال می آورد. تو، آری تو با چه سختی و مشکلاتی مرا تربیت کردی.
تو با گرفتن لقمه نان از دهان خود مرا سیر نگه داشتی و همیشه خوبی مرا می خواستی و همیشه در دلت این بود که خدایا پسرم را هدایت کن. مادرم من می دانم که تو از دست من زیاد اذیت و آزار دیده ای. می دانم که بسی تو را ناراحت و نگران کرده ام. آری می دانم و خدا هم می داند. مادر مرا عفو کن که به آتش سوزان الهی دچار نشوم. 

برادرم حسن جان تو را نیز دوست دارم. ممکن است که تو را اذیت کرده باشم و به تو هم بدی کرده باشم. برادرم تو را به جان علی اکبر مرا عفو کن. از همه برادران و خواهرانم طلب بخشش می کنم. برادران عزیزم من گناهکار را عفو کنید، دوستان عزیزم عفوم کنید که من طاقت آن آتش و خشم الهی را ندارم.

خدایا !بار الها !معبودا!مولایم من ضعیف و کوچک و ناتوانم و تحمل دادی را هم ندارم چگونه می توانم عذاب دردناک تو را تحمل کنم.

ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین در راه حسین و با هدف شهید شد.

ای مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانید جواب زینب را بدهید که تحمل 72 شهید را نمود. 

برادران استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان برای تسکین دردهاست و همیشه در راه خدا قدم بردارید که اگر چنین کردید رستگار خواهید شد و هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از وحدانیت جدا نکنند که اگر چنین کنند روز بدبختی مسلمانان و روز جشن ابرقدرتها است.

در امام بیشتر دقیق شوید و سعی کنید عظمت او را بیابید و خود را تسلیم او سازید و اخلاص خود را همچنان حفظ کنید.

اگر فیض شهادت نصیبم شد آنانکه پیرو خط سرخ امام خمینی نیستند و به راه او اعتقاد ندارند بر من نگریند و بر جنازه ام حاضر نشوند باشد که اسلام آنان را متحول سازد و به رحمت الهی نزدیکشان کند.

سلام مرا به رهبرم برسانید و بگویید تا آخرین قطره خونم سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد. با خداوند پیمان می بندم که در تمام عاشوراها با حسین (ع) همراه باشم و سنگرم را ترک نکنم تا هنگامیکه همه احکام اسلام در زیر پرچم اسلامی امام زمان (عج) به اجرا درآید.

خدایا به حضرت محمد(ص) بگو که پیروانش حماسه آفریدند و به علی (ع) بگویید شیعیانش قیامت بپا کردند. ظالمان سروها را بدریدند اما باز هم سروها روییدند. نسل ظالمان را از روی زمین بر خواهند داشت. 

پایان پیام/
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده