وصیت نامه شهید «علی احمدی»:
شهید «علی احمدي‌گوكي» در وصیت نامه خود آورده است: ما درس شهادت را از حسین(ع) آموختیم و برای خدا و در جهت زیارت قبر سیدالشهدا حرکت کردیم.
به گزارش نوید شاهد کرمان، شهید «علی احمدي‌گوكي» بيست و هفتم تير 1339، در روستاي گلباف از توابع شهرستان كرمان چشم به جهان گشود. وی تا پايان مقطع راهنمايي درس خواند. سال 1361، ازدواج كرد و صاحب ‌چهار پسر شد. پاسدار بود، سرانجام در بيست ‌‌و سوم خرداد 1367، در كوه‌هاي‌ حرمك گلباف هنگام درگيري با اشرار به شهادت رسيد.

ما درس شهادت را از حسین (ع) آموختیم


در ادامه بخش هایی از وصیت نامه شهید «علی احمدی» را مرور می کنیم:

ما در این جنگ با شناختی کامل وارد شده و از همان بدو وارد شدن عاشق چنین لقایی بودیم و درس شهادت و رشادت و شهامت و شجاعت را از سرورمان حسین (ع) آموختیم که 1400سال پیش در مورد شهادت چنین گفت: (انی لا الموت الا السعاده ولا الحیاه مع الظالمین الا برما). من شهادت را جز سعادت و زندگی با ظالمین را جز بدبختی نمی بینم.

پیام به مردم در صحنه که امیدوارم همچون پروانه گرد شمع ولایت بچرخید و ولایت را نور هدایت جامعه مسلمین بدانید و امام امت را تنها نگذارید.  

پیام من به دوستان و همرزمانم ، امیدوارم که حق را کامل شناخته و دنباله رو حق باشید و در اراده به حقتان مصمم باشید و با گفته ها و عمل های سوء تحت تاثیر قرار نگیرید بلکه مصمم تر باشید، نشود روزی که دشمنان اسلام به ناحقشان مصمم و شما به حقتان متفرق و بی اعتنا باشید که آن روز خدای ناکرده بر امت اسلام بس تلخ وناگوار است.

آموزش سیاسی عقیدتی تان را بالا ببرید و هر چه که می توانید به جبهه بروید که تمام مسلمین جهان منتظر عملکرد شما سربازان امام زمان هستند که کی شما سربازان امام زمان آنها را از یوغ چپاولگران شرق وغرب آزاد می کنید و پرچم توحید لا اله الا الله را در سراسر گیتی به احتزاز در می آورید که ان شاءالله خواهید آورد که امیدوارم شما سربازان واقعی امام زمان باشید وحتی در رکاب او با کافران جهانی به نبرد بپردازید که ان روز با فتح وفرا خواهد رسید.

من با شناخت کامل این راه (شهادت)را انتخاب کردم و رفتم تا به آرزویم رسیدم و امیدوارم که خداوند شما را از صابران الی الله قرار داده و هیچ نگران نباشید بلکه ادامه دهنده راه شهید باشید ، به نحوی عمل کنید که خدا راضی باشد همچون زینب (س) باشید که ان شاءالله خواهید بود. 

باری فرزند من را حسین گونه تربیت کنید و تحویل جامعه بدهید و من بر شما واجب می دانم که او را در صورتی که به سن قانونی رسید به سپاه بفرستید و برایم گریه نکنید، هر وقت که می خواهید برای من گریه کنید که ما درس شهادت را از او آموختیم و برای خدا و در جهت زیارت قبر سیدالشهدا حرکت کردیم.

وصیت دیگرم این است که بدنم را با لباس سپاه و پوتین دفن کنیدکه من آرزو داشتم لباس سپاه کفنم شود. در صورتی که موقعیت مناسب باشد بگذارید که مادرم زیر گلویم را ببوسد.
 
پایان پیام/
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده