محمدعلي رجايي

محمد علي رجايي در سال 1312 در خانواده‌اي متوسط و مذهبي در شهر قزوين به دنيا آمد. در چهار سالگي از نعمت داشتن پدر محروم شد. چندي بعد به اتفاق خانواده به تهران آمدند. محمد علي براي گذراندن زندگي و امرار معاش خانواده مجبور به ترك تحصيل شده در خيابانهاي تهران به دست فروشي پرداخت. بعد از مدتي وارد ارتش شد و با اخذ ديپلم رياضي تحصيلات خود را در مقطع متوسطه به پايان رساند و به دليل علايق مذهبي از ارتش خارج شد. به جهت علاقه زيادي كه به تدريس داشت به معلمي پرداخت اما در همان حال از ادامه تحصيل دست برنداشت و در نهايت در رشته آمار در مقطع كارشناسي ارشد فارغ‌التحصيل شد. او در سال 1341 ازدواج كرد و ثمره اين ازدواج سه فرزند بود. در دوران مبارزه با رژيم پهلوي در كار جهاد بسيار فعال بود. او دو بار به زندان افتاد. بار دوم، دو سال در بند بود و در تمام اين مدت شكنجه‌ و آزار ديد كه اين بيشترين مدت شكنجه در بين زندانيان قبل از انقلاب بود. پس از پيروزي انقلاب و با شكل‌گيري حكومت، رجايي به نخست‌وزيري رسيد. او نخست‌وزيري مردمي و بسيار ساده‌زيست بود و زندگي‌اش با مردم عادي هيچ تفاوتي نداشت. به همين دليل مردم نخست‌وزير محبوب خود را در سال 1360 به رياست جمهوري برگزيدند. در سفري به سازمان ملل فريادگر حقانيت و مظلوميت مردم ايران شد. منافقين كوردل نتوانستند خار چشم خود را تحمل كنند و او را در شهريور سال 1360 وقتي كه تنها 20 روز از رياست جمهوري او مي‌گذشت به همراه يار ديرينش محمد جواد باهنر به شهادت رساندند.

منبع: "سايت صبح"