سهيل محمودي

سهيل محمودي(سيد حسن ثابت محمودي) در سال 1339 متولد شد. ايشان با شروع جنگ وارد ميدان نبرد شدند، سهيل از شاعراني است كه پس از انقلاب بيش از ديگر شاعران انقلاب به غزل روايي پرداخته است، از اين شاعر تاكنون چند مجموعه شعرمنتشر شده است، كه شاخص ترين آنها «دريا در غدير 1364، فصلي از عاشقانه ها 1369، ترانه ها 1379، عشق ناتمام 1380، عاشقانه در پاييز1381، مي خواهم عاشقانه تر بخوانم1381، و حرف آخر من و تو 1382 مي باشد. اين شاعر با گرايش به زبان و بياني كه مروج مهرباني و محبت است، به زودي تمايز خويش را با شاعران هم عصر خويش اعلام كرد، سهيل در مجموعه اول خود (دريا در غدير) به دوبيتي و رباعي نيز پرداخته است كه موضوع عمده دوبيتي هاي وي شهيد و شهادت است كه داراي زباني ساده مي باشد در آثار اين شاعر، بيشتر شعرهايي كه رنگ حماسه به خود گرفته در قالب رباعي سروده شده اند. محمودي از شاعراني است كه در شكل گيري زبان شعر انقلاب نقش به سزايي را ايفا كرده و در زبانش كلمات كليشه اي غزل فارسي جايي ندارد. تلاش وي اين بوده است كه كلمات روزمره را لباس شاعرانه بپوشاند و در واقع مي توان گفت كه غزل هاي اين شاعر، بي شك راهگشاي غزل در دهه هفتاد است. منبع سايت صبح