در دوران جوانی بودم که پدرم از فضايل آیت الله بروجردی و نام امام خمینی (ره) سخن به زبان می آورد و سفارش می کرد که جایی نقل نشود، چون می ترسيد بلایی سرمان بیاید.
شهید داوود نورالهي راوري/ بيستم دي 1349، در شهر راور از توابع استان كرمان به دنيا آمد و در پنجم ارديبهشت 1366، در بانه براثر اصابت تركش به شهادت رسيد.
در وصیت نامه شهید «شجاع الدین تاج الدینی» آمده است: وظیفه شما بعد از من دفاع از اسلام ، پیروی از ولایت فقیه و خط سرخ شهادت و حفظ انقلاب خونبار ایران است، زیرا راه شهیدان راه حق و حقیقت و آزادی است.
وصیت من به امت اسلامی این است که راه شهدا را که همانا راه سالار شهیدان حسین بن علی است ادامه دهید و تا زمانی که کشورهای استعمارگر بر روی زمین وجود دارد دست از مبارزه خود بر ندارید.
یا الله تو را به همه انبیاء و اولیاء و خالصان درگاهت، تو را به همه شهداء، تو را به همه زحمت هایی که پیامبر برای اسلام کشید، تو را به فرق شکافته حضرت علی (ع) و ... عاقبت همه مؤمنین و مؤمنات را ختم به خیر بگردان.
شهید محمدرضا بخشی فتح آبادی در وصیت نامه خود آورده است: پدر و مادر عزیزم، برادرانم را بفرستید تا در دانشگاه الهیات جبهه، درس شجاعت شهامت صبر و استقامت شهادت بیاموزند و با دشمنان اسلام مبارزه کنند.
در وصیت شهید علی اسدی آمده است: اگر شهید شدم و جسدم به دست مزدوران آمریکایی نیافتاد جسدم را با لباس در کنار برادر شهیدم حسین اسدی دفن کنید. چون من افتخار می کنم که در چنین لباسی یعنی لباس پاسداری شهید شوم.
ناگهان صداي خنده سکوت ميدان صبحگاه را شکست. همه با تعجب به شخصي که هنوز مي خنديد، نگاه کردند. محمد طائي به جرم مسخره کردن شاهنشاه به زندان افتاد و تا پايان دورهي آموزشي آزار و اذيت شد .
همسرم امروز تو باید همچون زینب پیام شهیدان را به گوش جهان برسانی و امروز سراسر میهن اسلامیمان پر از زینب است، تو باید چون زینب کشتی نجات را به ساحل برسانی و تسلیم مصیبتها نشوی.