چشم در چشم دوست، شهادت را در آغوش فشرد چشمی که درد کشید، اما ارادهای که نشکست
به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید مرتضی وطنی» پنجم فروردین ۱۳۴۳ در سرخه یکی از توابع شهرستان سمنان به دنیا آمد. وی آخرین فرزند حسین و فاطمه است. از همان کودکی فردی ساکت و مظلوم بود.
ارادهای که نشکست
دوران ابتدایی را در دبستان مقداد گذراند. از همان دوران کودکی فردی فعال و هوشیار بود. او در طول تحصیلات و حتی قبل از آن، تقریباً در شش سالگی جهت برآوردن احتیاجات زندگی به اتفاق پدر در سرخه و شاهرود به کار کشاورزی مشغول شد. وی از همان اوایل در سخنرانی، روضه و نمازهای جماعت شرکت میکرد.
پس از گذراندن دوران ابتدایی به راهنمایی فیض رفت. سال دوم راهنمایی پدرش را از دست داد. بعد از گذشت یک سال از فوت پدر، بر اثر حادثهای ناراحتی از ناحیه چشم برایش به وجود آمد. سال ۱۳۵۸ به دبیرستان فرهاد صفا وارد شد و یکی از اعضای فعال انجمن اسلامی شد.
پانزدهم اسفندماه ۱۳۶۰ از طریق بسیج به جبهه غرب رفت. قبل از آن دو بار چشمانش را عمل کرده بود. مانعش شدند ولی او رفت. بعد از پایان مأموریت چهار ماهه، جهت ادامه تحصیل به دبیرستان رفت.
دومین بار عازم جبهههای جنوب عراق شد و در واحد زرهی لشگر علیبنابیطالب(ع) مشغول گردید و پس از یک دوره سه ماهه در این واحد جهت شرکت در امتحانات خرداد دوباره به دبیرستان برگشت.
سومین بار دوازدهم شهریور ۱۳۶۲ به منطقه غرب رفت و بیست و هشتم آبان ۱۳۶۲ در عملیات والفجر چهار به شهادت رسید. مزارش در گلزار شهدای زادگاهش است.
انتهای متن/