آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۶۶۷۸
۱۰:۱۷

۱۴۰۵/۰۸/۲۷
روایت جانباز «نورعلی بهرامی کاکاوندی» از روز‌های دفاع مقدس در جزیره مجنون

مردم با عشق، پشتیبان رزمندگان بودند

جانباز ۲۵ درصد «نورعلی بهرامی کاکاوندی» با یادآوری خاطرات دوران دفاع مقدس، از حضور در جزیره مجنون، مجروحیت رزمندگان، شهادت همرزمان و همراهی صمیمانه مردم با مدافعان وطن گفت؛ از پیرزنی که با فروش تخم‌مرغ‌های دو مرغ خود برای رزمندگان هدیه تهیه می‌کرد تا مردمی که با هرچه در توان داشتند، از جبهه‌ها پشتیبانی می‌کردند.


مردم با عشق، پشتیبان رزمندگان بودند

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، جانباز ۲۵ درصد «نورعلی بهرامی کاکاوندی» می‌گوید: خاک و ناموس این سرزمین برای ما ارزش زیادی داشت. برای دفاع از وطن و حفظ آزادی و استقلال کشور، حاضر بودیم از جان خود بگذریم. در دوران دفاع مقدس، در مناطق عملیاتی حضور داشتیم و در جزیره مجنون روز‌های سخت و فراموش‌نشدنی را پشت سر گذاشتیم.
در آن روزها، رزمندگان با تمام توان در برابر دشمن ایستادگی می‌کردند. بسیاری از دوستان و همرزمانمان مجروح یا شهید شدند. خاطرات آن روز‌ها هنوز در ذهنم زنده است. از جمله همرزمانی که به یاد دارم، سه برادر از خانواده باقری بودند که در جبهه حضور داشتند و نام علی باقری نیز در میان آنها بود. یاد و خاطره این عزیزان هیچ‌وقت از ذهنم پاک نمی‌شود.
خودم هم در دوران جنگ مجروح شدم و از ناحیه پا آسیب دیدم. با وجود همه سختی‌ها، رزمندگان با ایمان و اراده در میدان نبرد می‌ماندند؛ چون باور داشتند که دفاع از سرزمین و مردم وظیفه‌ای بزرگ است.
یکی از خاطراتی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم، کمک‌های مردمی به رزمندگان بود. مردم هرچه در توان داشتند برای جبهه‌ها می‌فرستادند. گاهی هدایایی به دستمان می‌رسید که ارزش معنوی آنها بسیار بیشتر از ارزش مادی‌شان بود.
روزی هدیه‌ای به دستمان رسید که داخل آن نوشته‌ای از یک پیرزن بود. او نوشته بود: «پسرم، من دو مرغ دارم و با پول تخم‌مرغ‌هایی که از آنها به دست می‌آورم، برای رزمندگان اسلام هدیه‌ای خریده‌ام. امیدوارم مورد قبولتان باشد.»
این هدیه برای ما بسیار ارزشمند بود. شاید آن پیرزن توان مالی زیادی نداشت، اما با همان دارایی اندکش می‌خواست در دفاع از کشور سهمی داشته باشد. وقتی چنین محبت‌هایی را می‌دیدیم، احساس می‌کردیم تنها نیستیم و تمام مردم پشتوانه رزمندگان هستند.
آن روز‌ها مردم با هرچه داشتند به میدان می‌آمدند؛ یکی کمک مالی می‌کرد، دیگری لباس و مواد غذایی می‌فرستاد و هرکس به اندازه توان خود در کنار رزمندگان بود. همین همدلی و همراهی، به ما روحیه و انگیزه بیشتری برای ادامه راه می‌داد.
در ادامه گفت‌و‌گو را ببینید:

کد ویدیو

انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه