«رضا ترابی»؛ جانبازی که میدان ورزش را ترک نکرد
به گزارش نوید شاهد استان قم، به گزارش نوید شاهد استان قم، رضا ترابی، جانباز ۵۰ درصد دفاع مقدس، از جمله جانبازانی است که ورزش را به بخش جداییناپذیر زندگی خود تبدیل کرده است. او با ۳۶ سال سابقه فعالیت ورزشی، در کنار خاطرات سالهای دفاع مقدس و همرزمان شهیدش، ورزش را یکی از مهمترین دستاوردهای زندگی خود میداند.
از روزهای مبارزه تا حضور در جبهه
رضا ترابی، متولد اول مهرماه ۱۳۴۱ در ساوه و ساکن قم، درباره روزهای مبارزه با رژیم پهلوی بیان داشت: در آن دوران در کنار مردم در فعالیتهای انقلابی حضور داشتم. لاستیک آتش میزدیم، شعار «مرگ بر شاه» سر میدادیم و اعلامیههای انقلابی را توزیع میکردیم. خانوادهام نیز مشوق حضور من در پایگاه بسیج بودند.
با آغاز دوران دفاع مقدس، حضور در جبهه به یکی از مهمترین فصلهای زندگیام تبدیل شد. سال ۱۳۶۱ همراه برادرم عازم جبهه شدم. پدرم روحیه انقلابی داشت و فرزندانش را بهصورت نوبتی راهی جبهه میکرد.
در نخستین مأموریتها از طریق گردان جندالله ارومیه به مناطق مختلفی از جمله مهاباد، سردشت، بانه، پیرانشهر و اشنویه اعزام شدم و در عملیات پاکسازی این مناطق حضور داشتم. در ادامه دوران دفاع مقدس نیز از طریق بسیج در عملیاتهای والفجر ۸ و کربلای ۴ شرکت کردم.
شبی که آسمان از آتش دشمن روشن شد
ترابی از خاطرات ماندگار خود در شب عملیات کربلای ۴ یاد کرد و افزود: حدود ساعت ۱۱ شب بود که متوجه شدیم عملیات لو رفته است. آسمان از آتش دشمن روشن شده بود و همه میگفتند عملیات لو رفته است. با وجود این شرایط، دستور بر ادامه عملیات و پیشروی بود و نیروها باید به مسیر خود ادامه میدادند.
آن شب اتفاقات زیادی رخ داد. آنچه در عملیات کربلای ۴ اتفاق افتاد، به خواست خداوند بود و معتقدم حوادث آن عملیات زمینهساز اتفاقات بعدی و عملیات کربلای ۵ شد؛ عملیاتی که حدود ۱۵ روز بعد انجام گرفت.
مجروحیت در جزیره بوارین و نهر خین
این جانباز ۵۰ درصد قمی، در خصوص مجروحیتش بیان داشت: در جریان عملیات کربلای ۴، در منطقه جزیره بوارین و نهر خین، بر اثر اصابت ترکش به ناحیه کمر بهشدت مجروح شدم. شدت جراحات بهحدی بود که رودههایم نیز دچار پارگی شدند.
چهار روز در بیمارستان صحرایی بستری بودم و پس از آن مرا به اهواز منتقل کردند. سپس برای ادامه درمان به بیمارستان شرکت نفت تهران انتقال یافتم و سه ماه و نیم در آنجا بستری بودم.
دوران درمان طولانی و تحمل عوارض ناشی از مجروحیت، روزهای سختی را برایم رقم زد؛ با این حال، علاقهام به فعالیت و تحرک هیچگاه از بین نرفت.
آخرین آرزوی شهید رضا مزرعهشاهی پیش از عملیات
ترابی با یادآوری خاطرهای از شهید رضا مزرعهشاهی، از دوستان و همرزمانش، خاطرنشان کرد: پیش از آغاز عملیات کربلای ۴ از شهید مزرعهشاهی پرسیدم: «الان از خدا چه آرزویی داری؟» در پاسخ گفت: «فقط مادرم اینجا باشد تا بتوانم به صورتش نگاه کنم.»
این جمله هنوز در خاطرم مانده است. شهید مزرعهشاهی از میان دوستانم نخستین کسی بود که در آن عملیات به شهادت رسید.
۳۶ سال فعالیت ورزشی؛ از قهرمانی تا رکوردشکنی
رضا ترابی درباره سابقه ورزشی خود اظهار داشت: علاقه به ورزش از سالهای جوانی با من همراه بوده و حتی حضور در جبهه هم نتوانست این علاقه را از من بگیرد. ۱۰ سال سابقه حضور در تیم صنعت نفت قم را دارم و در رشتههای دوومیدانی و وزنهبرداری نیز در مسابقات کشوری به مقام قهرمانی رسیدهام.
۳۶ سال است که در رشتههای دوومیدانی و وزنهبرداری فعالیت میکنم و ورزش همیشه یکی از مهمترین بخشهای زندگیام بوده است.
سال ۱۴۰۲ رکورد نفر دوم جهان در وزنهبرداری پیشکسوتان لهستان را زدم، اما به دلیل شرایط زندگی و هزینههای بالای حضور در مسابقات، امکان شرکت رسمی در رقابتها را پیدا نکردم.
در رشته پرتاب دیسک نیز طی سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ به مقام دوم دست یافتم و در سال ۱۴۰۵ موفق شدم عنوان نخست را کسب کنم.
حتی با دستهای شکسته هم ورزش میکردم
ترابی با اشاره به استمرار فعالیت ورزشی خود افزود: با وجود اشتغال و مسئولیتهای خانوادگی، هیچوقت ورزش را کنار نگذاشتم. حتی روزهای جمعه هم ورزش میکنم و همسرم نیز همیشه مشوق من بوده است؛ بهطوری که وقتی بیکار میشوم، به من یادآوری میکند برای ورزش بروم.
حتی با دستهای شکسته هم ورزش میکردم. دکتر ورزشیام وقتی این وضعیت را میدید، میگفت: «تو دیوانهای! برو استراحت کن، دوباره که خوب شدی بیا.»
ورزش را مهمترین دستاورد زندگیام میدانم. استمرار در این مسیر کمک کرده است تا با وجود آسیبهای ناشی از جنگ، فعالیت و پویایی خود را حفظ کنم.
اشتغال و تشکیل خانواده پس از جنگ
این جانباز دفاع مقدس درباره زندگی پس از دوران جنگ بیان داشت: پس از پایان جنگ در کارخانه شرکت ایران مرینوس قم استخدام شدم و فعالیت کاری خود را در این مجموعه آغاز کردم.
سال ۱۳۷۲ ازدواج کردم و حاصل این ازدواج دو فرزند است. فرزندانم همیشه به جانباز بودن پدرشان افتخار میکردند و دخترم نیز در مدرسه با سربلندی از این موضوع یاد میکرد.
درسهایی که از سنگرهای جبهه آموختم
ترابی با اشاره به آموزههای دوران دفاع مقدس خاطرنشان کرد: از جبهه تا امروز درسهای زیادی گرفتهام. یاد گرفتم اخلاق نیکو داشته باشم و بردبار باشم. حالوهوای معنوی سنگرها و نماز خواندن خالصانه بچههای جبهه، درس بزرگی برای من بود.
فضای معنوی سنگرها، رفتار همرزمانم و عبادت خالصانه آنها از ماندگارترین خاطرات من است. این تجربهها هنوز هم در زندگی روزمرهام تأثیرگذار هستند.
اگر امروز هم فرمان جهاد بدهند، گوش به فرمانم
رضا ترابی در خصوص آمادگی خود برای دفاع از کشور تصریح کرد: اگر الان هم دستور به جنگ و حمله بدهند و بگویند جهاد کنید، سمعاً و طاعتاً؛ باید اطاعت کنیم.
این همان روحیه و اعتقادی است که در دوران دفاع مقدس داشتیم و با تکیه بر آن راهی جبهه شدیم و برای دفاع از سرزمینمان ایستادگی کردیم.
توصیه به نسل جوان؛ جانفشانی رزمندگان را بشناسید
وی در توصیهای به نسل جوان درباره ضرورت آشنایی با تاریخ دفاع مقدس اظهار داشت: جوانان باید جنگ سابق را بخوانند و ببینند که نسل قدیم چگونه برای این مرز و بوم دفاع کرد و چه جانفشانیهایی انجام داد. باید بدانند رزمندگان چگونه برای حفظ این وطن از جان خود گذشتند و خودشان نیز روحیه دفاع از کشور و فداکاری برای سرزمینشان را داشته باشند.
قدردانی از مردم؛ پشتوانه حفظ کشور
این جانباز ۵۰ درصد در پاسخ به پرسشی درباره توصیه به مسئولان، با تأکید بر نقش مردم در حفظ کشور افزود: توصیه خاصی به مسئولان ندارم، اما قدردان مردم هستم و نقش آنها را در حفظ کشور بسیار مهم میدانم.
با وجود شرایط دشوار اقتصادی، مردم تجمعات شبانه را حفظ کردهاند و همچنان پای کار کشور ایستادهاند. معتقدم اگر حضور و پشتیبانی مردم نبود، کشور را از دست میدادیم؛ بنابراین باید قدر این همراهی و ایستادگی را دانست.
گفتوگو از محمدرضا عباسی